Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Στο πνεύμα των ημερών... Ο Μεγάλος Αλεξανδρινός

Εν μεγαλη Ελληνικη αποικια, 200 π.Χ.

Οτι τα πραγματα δεν βαινουν κατ'ευχην στην Αποικια
δεν μεν'η ελαχιστη αμφιβολια,
και μ'ολο που οπωσουν τραβουμ'εμπρος,
ισως, καθως νομιζουν ουκ ολιγοι, να εφθασε ο καιρος
να φερουμε Πολιτικο Αναμορφωτη.

Ομως το προσκομμα κι η δυσκολια
ειναι που καμνουμε μια ιστορια
μεγαλη καθε πραγμα οι Αναμορφωται
αυτοι. (Ευτυχημα θα ηταν αν ποτε
δεν τους χρειαζονταν κανεις). Για καθε τι,
για το παραμικρο ρωτουνε κι εξεταζουν,
κι ευθυς στον νου τους ριζικες μεταρρυθμισεις βαζουν,
με την απαιτησι να εκτελεσθουν ανευ αναβολης.

Εχουνε και μια κλισι στες θυσιες.
Παραιτηθειτε απο την κτησιν σας εκεινη,
η κατοχη σας ειν'επισφαλης:
οι τετοιες κτησεις ακριβως βλαπτουν τις Αποικιες'''
Παραιτηθειτε απο την προσοδον αυτη,
κι απο την αλληνα την συναφη,
κι απο την τριτη τουτην ως συνεπεια φυσικη.
Ειναι μεν ουσιωδεις, αλλα τι να γινει?
σας δημιουργουν μια επιβλαβη ευθυνη.

Κι οσο στον ελεγχο τους προχωρουνε,
βρισκουν και βρισκουν περιττα, και να παυθουν ζητουνε
πραγματα που ομως δυσκολα τα καταργει κανεις.

Κι οταν, με το καλο, τελειωσουνε την εργασια,
κι ορισαντες και περικοψαντες το παν λεπτομερως,
απελθουν, παιρνοντες και την δικαια μισθοδοσια,
να δουμε τι απομενει πια, μετα
τοση δεινοτητα χειρουργικη.-

Ισως δεν εφθασεν ακομη ο καιρος.
Να μη βιαζομεθα, ειν'επικινδυνον πραγμα η βια.
Τα προωρα μετρα φερνουν μεταμελεια.
Εχει ατοπα πολλα, βεβαιως και δυστυχως, η Αποικια.
Ομως υπαρχει τι το ανθρωπινον χωρις ατελεια?
Και τελος παντων, να, τραβουμ'εμπρος.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης